Inleiding tot leven en werk van Johannes Brahms

‘Auch das Schöne muss sterben’

Zelden is een aanstormend muzikaal talent zo gelanceerd als Johannes Brahms (1833-1897). Na een ontmoeting met componist Robert Schumann schreef deze een eulogie op Brahms, waarin deze werd opgehemeld als de muzikale messias voor de toekomst. Uiteindelijk zou het door Schumann begroette genie met zijn prachtige kamermuziek, imposante symfonieën en aangrijpende koorwerken uitgroeien tot één van de grootste componisten in de Westerse muziekgeschiedenis. 

De muziek van Brahms is vaak getypeerd als de perfecte synthese van de klassieke traditie en de romantiek. Brahms uitte zichzelf in de gevestigde genres van de klassieke stijl – symfonie, concert, pianomuziek, kamermuziek – in een romantisch idioom, maar zonder zich in te laten met de virtuoze orkestratiekunst van Berlioz en Liszt.  Brahms’ muziek is doortrokken van een sterk gevoel van vergankelijkheid. Of het nu zijn kamermuziek – zijn grote specialiteit! – zijn orkestmuziek of koorwerken zijn, over veel van zijn muziek ligt een weemoedige, herfstige gloed.

In tien colleges zal een representatieve selectie uit Brahms’ oeuvre worden besproken tegen de achtergrond van Brahms’ levensgeschiedenis en dynamieken in het muziekleven in Wenen in de tweede helft van de 19e eeuw met de bedoeling de muziekliefhebber in de gelegenheid te stellen na de cursus de verkenning van Brahms’ muziek op eigen kracht te kunnen voortzetten.

Afbeelding: Ludwig Michalek, Johannes Brahms (before 1897) - Acrchivio storico Ricordi