Art Nouveau in vier wereldsteden

Unieke kunstvormen in Brussel, Parijs, Barcelona en Wenen

Deze cursus is geannuleerd, maar wordt opnieuw aangeboden in seizoen winter/voorjaar 2027.

Deze reeks is gewijd aan prachtige en originele kunstuitingen van de Art Nouveau in de sprankelende steden Brussel, Parijs, Barcelona en Wenen. De colleges zijn bijzonder aantrekkelijk voor degenen die al enthousiaste Art Nouveau liefhebbers zijn geworden, maar zijn zeker ook toegankelijk voor wie deze sierlijke, unieke kunstvorm beter wil leren kennen.

Parijs, Brussel, Barcelona en Wenen: vier steden in Europa waar rond 1900 de Art Nouveau hoogtij viert. In Brussel bloeit de opkomst van de Art Nouveau dankzij de interesse van een welvarende klasse die zo haar vooruitstrevendheid wil onderstrepen. De gebouwen die door Horta en Hankar ontstaan zijn adembenemend! In het mondaine Parijs is er de Wereldtentoonstelling van 1900 waar de Art Nouveau een prominente plaats inneemt. De beeldbepalende metro ingangen van sterarchitect Guimard zijn nog steeds vermaard! In verrassend Barcelona bepalen Gaudi en Montaner grotendeels het veranderende stadsbeeld en zetten schitterende creaties neer. In eigentijds Wenen, met Klimt en Hoffmann, ontstaat een vernieuwende, meer geometrische kunst. 

In alle steden zijn ook exceptionele juwelenmakers aan het werk, en natuurlijk komt ook de affiche- en schilderkunst aan bod, die op dat moment hoogtij viert. Verder maakt u kennis met andere vormen van kunstnijverheid, zoals de creaties van de Wiener Werkstaette.

Elk van deze wereldsteden staat centraal in één van de vier lessen. Zo krijg je het volgende programma:
1) Brussel, waar de Art Nouveau als eerste voet aan de grond krijgt op architectonisch niveau
2) Parijs, met de prachtige Wereldtentoonstelling in 1900 en de unieke affichekunst
3) Barcelona, waar Gaudí en Domènech i Montaner het snel veranderende stadsbeeld bepalen
4) Wenen, waar de Art Nouveau evolueert naar een meer geometrische kunst met vierkante vormen, en waar Klimt schittert.

Afbeelding: Van Gisbert Combaz, La Libre Esthétique (Wikipedia).