Menu

Broeikasgassen, vloek of zegen?

Broeikasgassen, vloek of zegen?
  • Cursusnummer: 20N-2F14
  • Vakgebied: Natuurwetenschap
  • Locatie: Leeuwarden
  • Seizoen: najaar 2020
  • Dag: Maandag
  • Uiterste inschrijfdatum:
    5 Oct 2020
  • Tijd: 10.00-12.00 uur
  • Cursusdata: 19 oktober t/m 16 november 2020
  • Prijs: € 123.50
  • Aantal colleges: 5
  • Werkvorm: Hoorcollege met ruimte voor vragen en discussie
  • Cursusmateriaal:

    Handouts

Broeikasgassen, vloek of zegen?

Door broeikasgassen wordt warmte binnen de atmosfeer gehouden. Het besef, dat de opwarming van de atmosfeer en daarmee het zeewater wel eens door menselijke activiteit zou kunnen worden veroorzaakt, is bij velen doorgedrongen. Recentelijk zijn de agrariërs verantwoordelijk gesteld voor de te grote stikstofemissie, door politiek, overheid en rechters. Draconische maatregelen volgden. Een handvol sceptici geeft tegengas. Wie heeft gelijk?

Al in het rapport "Grenzen aan de groei" (1972) van de Club van Rome, werd gewaarschuwd voor 
antropogene activiteiten, die een gevaar zouden opleveren voor flora en fauna en de mensheid. De 
resultaten van metingen aan de gehaltes van gassen in de atmosfeer en de effecten van die hoge 
gehaltes zijn alarmerend: veel regen, extreme droogte, hitte, extreme koude, wervelstormen, 
afstervend koraal, etcetera. Kan de wetenschap een sluitende verklaring geven voor deze rampen? 
De fysische en chemische kennis is sinds 1972 enorm uitgebreid, maar de processen die zich in de 
atmosfeer en in de biosfeer afspelen zijn zeer complex en nauwelijks te vangen in rekenmodellen. In 
deze cursus wordt ingegaan op de belangrijkste processen bij deze problematiek. Aan de orde 
komen: de eigenschappen en de rol van zonnestraling, CO2, water en stikstofdioxide.

1. Inleiding. Vergelijking van het huidige klimaat met het verleden. De Gaia-hypothese van 
James Lovelock (1969).
2. Samenstelling van de atmosfeer, gassen, invloed van zonnestraling. Verband tussen golflengte 
en energie.
3. Botsende en bewegende deeltjes: de vorming van chemische verbindingen. Absorptie van 
infraroodstraling. Het broeikaseffect. 
4. Verbrandingsgassen: oxides van koolstof, stikstof, zwavel. Hun oplosbaarheid in water en de 
activiteit van micro-organismen bij de mineralisatie van organische stof. 
5. Verwijderingsmechanismen van broeikasgassen. Maatregelen om de temperatuur van de 
atmosfeer te verlagen, rol van levend groen. Methoden om decentraal energie op te wekken. 
Alternatieve energiebronnen gebruiken. 
 

Ger-Jan Goedvriend

G.J.M. Goedvriend (1949) was wetenschappelijk onderzoeker, milieutechnoloog bij TNO en docent Milieuvakken op het HBO.